Projekt P21 – Twórcze przedszkole XXI wieku – podsumowanie działań za rok 2012, część 1

Zbliżający się koniec roku, to czas refleksji i podsumowań tego co udało nam się zrobić, tego czego nie udało nam się osiągnąć itd. w ciągu całego roku mijającego roku. Dla mnie osobiście wielką radość przyniosło mi sfinalizowanie nagrań, które stanową główny repertuar wokalny – piosenki w projekcie P21. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu wielu osób w to działanie, dziś możemy pochwalić się profesjonalnym materiałem dźwiękowym przygotowanym dla najmłodszych dzieci w przedszkolu 3 i 4-latków. Zainteresowanych odsyłam do stron, na których znajdują się wersje demonstracyjne repertuaru wokalnego (kliknij płytę):

CD 01 – TRZYLATKI

3-LATKI CD 01

CD 02 – CZTEROLATKI

4-LATKI CD 01

W podsumowaniu nie mogę pominąć oczywiście osób, które przyczyniły się do wykonania tego zadania. Szczególnie chciałbym podziękować autorom tekstów, bo od nich się zaczęło. W kolejności alfabetycznej: Karolina Barańczuk, Iwona Biśto, Marek Czarnecki, Urszula Kozłowska, Iwona Ochocka, Michał Sawicki, Agata Widzowska-Pasiak, Katarzyna Wróbel.

Kolejnym etapem było komponowanie muzyki oraz tworzenie aranżacji. Większość repertuaru została skomponowana przeze mnie. Do tej bardzo odpowiedzialnej pracy dołączył Michał Sawicki. Chciałbym nadmienić, że budując repertuar dla najmłodszych najważniejszym elementem, który braliśmy pod uwagę była rozpiętość skali głosu dziecka. Trudno napisać dobrą metodycznie, ale zarazem wpadającą w ucho piosenkę opartą na 3 – 5 dźwiękach. Nam się to udało. W większości repertuaru dla urozmaicenia linii melodycznej (kantyleny) melodię śpiewają dorośli, a dzieci jedynie dośpiewują te fragmenty melodii, które mieszczą się w ich skali głosu. To nie żadna hańba dla dzieci śpiewać tylko fragmenty, ale za to jak śpiewać! Repertuar dla dzieci jest bogaty stylistycznie i posiada wiele elementów kształcących i rozwijających różnorodne dyspozycje i umiejętności dziecka (nie tylko muzyczne). Nie udało by się to bez zaangażowania Andrzeja Mazura i Łukasza Sienickiego, którzy przygotowali aranżacje piosenek. Długotrwały proces przygotowania nagrań spadł na Łukasza Sienickiego, który był odpowiedzialny za przygotowanie gotowych produkcji muzycznych. Za przygotowanie wokalne dzieci – Zespołu STUDIO PIOSENKI P21, byli odpowiedzialni Agata Durzyńska i Michał Sawicki, którzy przez kilka miesięcy spotykali się na próbach z dziećmi oraz towarzyszyli im podczas nagrań studyjnych. Próby odbywały się kilka miesięcy wcześniej niż zaczęliśmy nagrywać wokale. Kilkugodzinne nagrania męczyły nie tylko dzieci, ale również i dorosłych. Zapraszam czytelników tego bloga do obejrzenia filmu – wspomnień z sesji nagraniowych.

sesjenagraniowe

Oprócz dzieci w nagraniach uczestniczyli młodzi wykonawcy, niegdyś członkowie zespołu Soli Deo: Marzena Oblińska i Tomasz Wiśniewski. Swojego głosu w nagraniach użyczyli również: Marek Czarnecki,  Michał Sawicki i Łukasz Sienicki. W składzie Zespołu STUDIO PIOSENKI P21 pojawili się: Maciek Antoniak, Bartek Brzóska, Maciek Bączek, Kamila Dymek, Sandra Gawęcka, Julia Kłys, Kacper Kuczyński, Daria Łukaszewicz, Oliwia Mieczkowska, Oliwia Piotrowska, Gabriela Ursin, Ania Żabińska.

Na płycie pojawia się również repertuar z muzyki ludowej. Pieśniami, piosenkami oraz tańcami ludowymi i narodowymi w projekcie P21 zajmuje się Karolina Barańczuk. Karolina jest odpowiedzialna za drugą ekipę wykonawców, którzy zajmują się wszystkim tym co związane jest z obrzędami oraz kulturą ludową i narodową, inaczej mówiąc dziedzictwem narodowym. Za merytoryczną stronę tych zadań odpowiedzialny jest Andrzej Peć.

Kulturze ludowej oraz sylwetce Karoliny Barańczuk poświęcę osobny wpis na blogu.

Reklamy

Świąteczny koncert Soli Deo

Tym razem Soli Deo bez małych dzieci (Studio Piosenki P21), ale z jakim głosem – Rafał Songan (baryton).

Zapraszam na koncert.

465943_4553047937356_1377420777_o

Dla tych, którzy  nie będą mogli obejrzeć i posłuchać kolęd i pastorałek gorąco polecam tylko posłuchanie –  „Wyśpiewamy Ci Dziecinko” Nadnarwiańskie pastorałki cz. 1

wyspiew_okl1mala

W odpowiedzi na komentarz na „Da capo al fine (Aneks nr 5)”

W odpowiedzi na komentarz Andrzeja: Piotrze – a może byśmy wspólnie powspominali i przypomnieli inne nasze publikacje i działania w zakresie edukacji regionalnej,, a szczególnie te dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym!

Andrzeju miło mi było, kiedy zaproponowałeś mi udział w pracach zespołu redakcyjnego, który zajmował się publikacjami z zakresu edukacji regionalnej. To dzięki temu również podjąłem studia podyplomowe z zakresu Dziedzictwa Kulturowego, trochę nawet za Twoją namową. Dziś uważam to za bardzo dobrą inwestycję naukową.

Pamiętam Twoją radość z pierwszej publikacji dla dzieci:
Moja Gmina Stryszawa. Zeszyt ćwiczeń do realizacji edukacji regionalnej w nauczaniu zintegrowanym w klasach I-III szkoły podstawowej
, Wydawnictwo ALEX, Dzierżoniów 2000

To była drobna publikacja, ale chyba jedna z pierwszych w Polsce poruszająca aspekt edukacji regionalnej traktowanej w taki sposób, jaki przedstawiłeś w tym opracowaniu. Z serii „Tu żyję, tu mieszkam” ukazało się kilka takich publikacji, niestety ja nie mam po nich żadnego śladu. To Ty powinieneś odnaleźć te publikacje i o nich powspominać, np. na swoim blogu. Pamiętam tylko że z tej samej serii ukazały się: Rzgów Moja Gmina, Prószków Moja Gmina, Chełmek Moje Miasto, Rybnik Moje Miasto.

Dobrze pamiętam dwie Twoje publikacje, bo przyjąłeś moje artykuły do wydania:
1. Piotr Kaja: Cudze chwalicie, swego nie znacie, czyli o edukacji regionalnej na zajęciach ze sztuki (muzyki), [w:] Dziedzictwo kulturowe – Edukacja regionalna (1), Red. G. Odoj i A. Peć, ALEX, Dzierżoniów 2000

2. Piotr Kaja: Karta rejestracji przyśpiewek ludowych, [w:] Dziedzictwo kulturowe – Edukacja regionalna (2), Red. G. Odoj i A. Peć, ALEX, Dzierżoniów 2001

Z nowszych publikacji przypominam sobie grant w roku 2005 i działania zespołu redakcyjnego przy opracowaniu publikacji z serii wydawniczej Moje miejsce w Europie. W tej serii ukazało się 10 książeczek dotyczących 10 gmin powiatu krakowskiego. Mnie zachowała się jedna taka publikacja więcej nie mam.

Te wszystkie wydarzenia z pewnością wpłynęły na decyzję o zbudowaniu naszego wspólnego warsztatu pt. Podróże dalekie i bliskie. Mam nadzieję, że Ty również wkrótce napiszesz więcej o tych projektach z edukacji regionalnej dla małych dzieci.

Da capo al fine (Aneks nr 5)

Da capo al fine – oznaczenie w muzyce „od początku do końca”. Chyba miałem jakieś przeczucie, że wszystko się nagle urwie. Wiedziałem, że nastąpią zmiany w szkolnictwie pojawi się szkoła podstawowa z klasami I-VI i gimnazjum z klasami I-III. Nie spodziewałem się jednak tego, że prawdziwe lekcje muzyki znikną tak szybko w nowej szkolnej rzeczywistości. Kolejną publikację przygotowałem razem z Andrzejem Peciem, właściwie powstała ona prawie rok wcześniej przed wydaniem. Po naszych wspólnych warsztatach dla nauczycieli. Nasze podróże, kilkadziesiąt godzin spędzonych na pracy nie tylko w hotelu, ale również w samochodzie nie poszło na marne.

Da capo al fine ANEKS NR 5  do podręcznika repertuarowego MUZYKA DLA KLAS IV – VIII – materiał dla nauczyciela, Wydawnictwo ALEX, Dzierżoniów 1999

Przygotowana publikacja: książka + 2 płyty CD stanowiła kolejne uzupełnienie materiału podstawowego dla nauczycieli, którzy zdecydowali się pracować na moim podręczniku MUZYKA DLA KLAS IV – VIII.

Myślę, że część czytelników niniejszego bloga zwróciła uwagę na zainteresowania i dziedzinę edukacji jaką zajmuje się Andrzej Peć, nic więc dziwnego że w tej publikacji wyraźnie zaczęliśmy wspólnie poruszać problematykę edukacji regionalnej i wielokulturowej, którą zainteresował mnie Andrzej. To były początki mojej fascynacji edukacją regionalną. Nie pierwszy raz taka tematyka mnie bardzo zafascynowała, przecież moją pracę magisterską pisałem z folkloru pod kierunkiem prof. Alojzego Kopoczka. Moje fascynacje folklorem były tak silne, że wkrótce zamieszkałem na wsi.
W niedługim czasie zrobił to samo Andrzej, wtedy zostaliśmy wieśfanami. Starając się o stopień nauczyciela dyplomowanego ukończyłem wkrótce studia podyplomowe z zakresu Dziedzictwa kulturowego – Edukacja regionalna. Studia skierowały moje zainteresowania zupełnie w innym kierunku niż muzyka. Antropologia kulturowa, etnografia, historia, edukacja regionalna i wielokulturowa zaczęły mnie fascynować. Jako szef redakcji Wydawnictwa ALEX w Dzierżoniowie podjąłem decyzję i namówiłem Wydawcę do przygotowania i wydania materiałów dotyczących edukacji regionalnej – o tej przygodzie napiszę oddzielnie.

Wracając do ANEKSU NR 5 dzięki zaangażowaniu takich osób jak: Wojciech Sieradziński, Bożena Piotrowska, Andrzej Peć, Małgorzata Peć, Grzegorz Odoj i Wojciech Odoj udało się ukończyć pomyślnie kolejny materiał stanowiący obudowę mojego Podręcznika repertuarowego MUZYKA DLA KLAS IV – VIII. Miałem dziwne przeczucie, że reforma edukacji w 1999 roku zakończy ten wieloletni projekt muzyczny.